Τα ξυπόλητα ποδαράκια κάνουν θαύματα στην ανάπτυξη

Οι ωραιότερες καλοκαιρινές σκηνές είναι αυτή ενός παιδιού που τρέχει ξυπόλυτο στο γρασίδι, στην παραλία ή οπουδήποτε αλλού. Αυτή η συνήθεια κάνει θαύματα στην ανάπτυξη των ποδιών και του εγκεφάλου τους.

Στη μεγαλύτερη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, τα παπούτσια δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα παχύ αλλά ευέλικτο μέσο κάλυψης που κρατούσε τα πόδια ζεστά και προστατευμένα. Δεν υπάρχει καμία εξελικτική ή βιολογική βάση ότι τα πόδια μας χρειάζονται «στήριξη». Λειτουργούν έτσι ώστε να βοηθούν το σώμα να μετακινείται χωρίς βοήθεια. Μάλιστα, το να φοράει κάποιος διαρκώς παπούτσια στη διάρκεια της νηπιακής και της παιδικής ηλικίας του ενδεχομένως να είναι η αιτία για πολλά προβλήματα στα πόδια που αντιμετωπίζουμε.


Είναι καλά νέα για γονείς παιδιών που προτιμούν να τρέχουν γύρω γύρω ξυπόλυτα ή που με κάθε ευκαιρία βγάζουν τα παπούτσια τους. Μια σαφώς ωφέλιμη συνήθεια. Τα πόδια μας ήταν πολύ πιο υγιή πριν από την έλευση των παπουτσιών, τα οποία έχουν παρεμποδίσει την ομαλή ανάπτυξη των πελμάτων και των αστραγάλων. Όσο περισσότερο χρόνο περνούν τα παιδιά ξυπόλυτα, τόσο το καλύτερο.


Κάποιοι γονείς ίσως διστάζουν να τα αφήσουν να τρέχουν έξω ξυπόλυτα, επειδή φοβούνται τραυματισμούς. Ωστόσο, όσο περισσότερο κινούνται ξυπόλυτα τα παιδιά, τόσο πιο ανθεκτική γίνεται η επιδερμίδα στα πέλματά τους. Αν δεν υπάρχει βάσιμος κίνδυνος για αιχμηρά αντικείμενα στην περιοχή, αφήστε τα να περπατήσουν ξυπόλυτα, ιδιαίτερα στην αυλή του σπιτιού σας.


Μέσα από νέες εμπειρίες χτίζονται οι νευρώνες τους. Τα πέλματα είναι μια από τις περισσότερο πλούσιες σε νευρικές απολήξεις περιοχές του σώματος. Όταν λοιπόν επιτρέπουμε στα παιδιά να αισθάνονται τις διαφοροποιήσεις στην υφή και το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, τα βοηθούμε να αντιλαμβάνονται το περιβάλλον τους, να αναπτύσσουν ισορροπία και συντονισμό κινήσεων και να χτίζουν το νευρομυϊκό σύστημά τους.

Μετά απλά θα πλύνουμε τα πατουσάκια τους, δεν τρέχει τίποτα. Ας βοηθήσουμε στη δημιουργία εκείνων των όμορφων σκηνών με τα μικρά που περπατούν με γυμνά πατουσάκια. Τα παιδιά θα μας ευγνωμονούν, το ίδιο και τα πόδια τους, το ίδιο και όλοι όσοι λατρεύουν να τα βλέπουν σε επαφή με τη φύση τους.